Moederhartje

Wat mij van vandaag vooral bijgebleven is, is dat ik anders in de zorg sta in vergelijking met 10 jaar geleden. Ik voel mijn moederhart toch net iets meer spreken in de zorg voor de kinderen en hun ouders. Vandaag hadden we een heel zieke baby die maar niet getroost kon worden met haar fopspeentje en Babycalmine ®  bij en na het plaatsen van een infuus. Het frustreerde mij. Toen ik op haar duim een druppel deed en in haar mond bracht, hadden we eindelijk succes. Het was zalig om te zien hoe ze zichzelf op die manier kon troosten.
Bij het plaatsen van een blaassonde bij een kind van 5 jaar had ik het moeilijk omdat ze heel erg angstig was. Ook hier werd er een manier gevonden om het op een zo kindvriendelijk mogelijke manier te doen.
Je merkt dat je heel creatief moet zijn en dat er soms een verschil is tussen de aanpak in theorie en in de praktijk. Onder de verpleegkundigen onderling is er heel wat overleg over de manier om zo goed mogelijke zorg geven.
Ik probeer steeds de ouders in het oog te houden en af en toe eens een babbeltje te doen om af te toetsen hoe ze zich voelen. Ik merk bij mezelf dat ik vaak voor ogen hou hoe ik mij zou voelen of gevoeld heb in een bepaalde situatie. Je rugzak op dat vlak is in 10 jaar een stuk gevulder!