Dag 2 van mijn avontuur op kinderintensieve zorgen is voorbij gevlogen. Gisteren waren we verantwoordelijk voor een baby met niet-complexe zorgen die klaar is om terug te gaan naar het verwijzende ziekenhuis. Ons ander kind had heel wat zwaardere zorgen zowel op somatisch als niet-somatisch vlak.
Ik had opnieuw een goede klik met de collega-verpleegkundige waarmee ik gekoppeld werd. Ik keek met grote bewondering naar haar warmte en empathie naar de ouders en zusjes toe van het kind dat zo ernstig ziek is. Ik zag enkele mooie voorbeelden van 'goede zorg' die ik zeker kan aanhalen in mijn les.
Tijdens onze shift ging de toestand van dit kindje zienderogen achteruit zodat de collega-verpleegkundige haar handen vol had om ouders, kind en zusjes op te vangen zodat ik gedeeltelijk de zorgen op mij nam van het andere kindje. Niet-complexe zorgen bij deze baby klinkt eenvoudig maar ik had er toch mijn volle aandacht voor nodig om met alle toestellen, materialen aan de slag te gaan. Ik merkte vandaag toch een positieve evolutie; met kleine stapjes vooruit begin ik mijn draai te vinden en voel me steeds minder nutteloos.
Wauw, Marjorie, dat zijn wel heftige ervaringen. Blij te lezen dat je stilaan weer vertrouwd geraakt met alles.
BeantwoordenVerwijderen