De laatste 4 vroegdiensten waren in een wip voorbij. Het was best druk met een pittige afsluiter (complexe opname) op mijn laatste dag. Ik heb opnieuw veel gezien en meegemaakt en inspiratie opgedaan voor mijn lessen.
Op donderdag had ik het geluk om in het brandwondencentrum aanwezig te zijn bij 2 simulatiesessies. Ik kon de collega's tips geven om hun scenario te finetunen, deelnemen in hun scenario als familielid en nadien hun debriefing debriefen. Ik ben blij dat ik hen kon ondersteunen met mijn expertise. Het simulatievirus is in ieder geval ook daar zijn werk aan het doen.
Ik kreeg de voorbije weken de bevestiging van het belang om studenten niet alleen voor te bereiden op de diverse technieken op een hoogcomplexe afdeling maar ook op niet-somatische zorg bij heel kwetsbare patiënten en hun zeer ongeruste familie.
Toen ik een tijdje geleden de vraag gesteld werd of ik verpleegkundige was dan had ik twijfels. Was ik na 10 jaar weg van het werkveld nog een verpleegkundige? Deze 4 weken hebben in ieder geval die twijfel weggenomen. Ik kan nog steeds mijn 'vrouwtje' staan op een afdeling als gepassioneerd pediatrisch verpleegkundige mits wat ondersteuning.
Voor mij zijn de doelstellingen die ik voorop gesteld heb, behaald. Deze weken hebben mij laten groeien als mens en docent. Ik kan een werkveldstage aan iedereen aanbevelen. Het is even uit je comfortzone gaan en best druk in je hoofd maar het is het waard!
